كه ميان دو علم فقه و تفسير پيدا شده از ميان برود . مگر كتاب پروردگار ما نسبت به فقه همان مقامى را ندارد كه قانون اساسى نسبت به قوانين و لوايح ديگر دارد ؟ / 487 ج : چگونه مردمان را به دين دعوت كنيم ؟ چگونه ايشان را از بد عاقبتى كفر و فسوق و عصيان بيم دهيم ؟ چگونه آنان را بر پرهيزگارى و فضيلت پرورش دهيم ؟ شك نيست كه بعضى از روشهاى تبليغ بر بعضى ديگر ترجيح دارد ، و مبلّغان دربارهء اين روشها و برنامه‌ها با يكديگر اختلاف نظر دارند ، ولى برترين آنها روش قرآن است كه پيامبر بزرگوار و آل بيت او - صلوات اللَّه عليهم - از آن پيروى مىكردند ، پس مىبايستى آيات قرآن و تفسير آنها را همچون وسيله‌اى براى وعظ و اندرز دادن به كار گيريم ، كه بهترين واعظ همان است ، و آن كس كه آيات ذكر خدا براى او سودمند نيفتد از هيچ چيز ديگر سود نتواند گرفت . د : حقيقت امر اين است كه : افكارى كه در اين جا مختصر شدهء آنها را همچون پيشنهادهايى عرضه داشته و اميدوار بوده‌ام كه در مناسبات ديگر به تفصيل آنها بپردازم ، در پى رو كردن من به تفسير پيش از 12 سال قبل بوده است . و اكنون نمىدانم كه چه اندازه در اين كار توفيق نصيب من شده است ، ولى هنوز معتقدم كه بايستى از قرآن بيشتر مطلب به دست آورم ، و از خدا خواسته‌ام كه تا پايان عمر مرا به تفسير آن مشغول دارد ، و اين كه موفق مىشوم يا اين كه دشواريهاى زندگى سدّ راه مىشود ، امرى است كه از آن آگاهى ندارم . به هر صورت اميدم به خدا است ، و به توجه تازه‌اى كه از جانب علما و متفكران نسبت به قرآن پيدا شده ، و نيز به برادرانمان در دار الهدى كه ان شاء اللَّه به پيشرفت در راهى كه مىروند ادامه دهند . و آخرين سخن : از خدا سپاسگزارم كه مرا به كتابش راهنمايى كرد و اينك به حقايق به صورتى روشنتر نگاه مىكنم ، و بر پيامبرش محمد و آل او درود مىفرستم ، مخصوصا امام على بن موسى الرضا كه در كنار ضريح او از خدا خواستار اتمام تفسير شدم . از برادرانم كه به شكلى يا شكل ديگر در اتمام اين تفسير سهيم بوده‌اند ، و